Nieuws.be: ‘serverfout’
Onlangs werden drie skynetblogs (dus geen berichtje maar volledige blogs) van de vzw Werkgroep Morkhoven door toedoen van een zekere Michel Vuijlsteke gesloten.
De vzw Werkgroep Morkhoven diende een klacht in bij Skynet maar die werd simpelweg geklasseerd. Een zogezegd verwittigingsbericht werd door de Skynet Klantendienst daarbij naar een emailadres gestuurd dat als sinds 2003 niet meer bestaat terwijl deze dienst al meer dan een jaar lang uitsluitend via het emailadres van de vzw Werkgroep Morkhoven correspondeert.
De Werkgroep diende ook een klacht in bij Nieuws.be dat Vuijlsteke maandenlang reclame liet maken voor zijn persoonlijke aanval op de vzw Werkgroep Morkhoven die enkel bedoeld was om de Gentse advocate Els Van Eeckhaut te ondersteunen. Deze advocate had op haar blog destijds opgeroepen om de skynetblog Werkgroep Morkhoven wegens ‘maatschappelijk onaanvaardbaar’ en de ‘bescherming van kindermisbruiker Marcel Vervloesem’ uit de rankings te verwijderen (terwijl het proces tegen Vervloesem nog lopende was).
Nieuws.be verwijderde het bericht van Vuijlsteke.
Kort na de verwijdering van Vuijlsteke’s bericht verscheen er echter het volgende verwijderingsbericht op Nieuws.be :
Artikelinhoud vervangen door link
De inhoud van dit artikel werd – conform onze gebruiksvoorwaarden -verwijderd en vervangen door een link naar het originele artikel. Dit komt doordat Nieuws.be een klacht ontving omtrent de inhoud van de publicatie of het artikel inhoud bevatte die niet overeenstemde met de bepalingen van onze gebruiksvoorwaarden. Nieuws.be is niet in staat het artikel te verifiëren op waarheid. Nieuws.be noch zijn personeel spreekt hiermee een waardeoordeel uit over de inhoud, noch over de gegrondheid van de eventuele klacht, maar kan om zijn neutraliteit te bewaren dit artikel niet meer op de site publiceren. Het volledige originele artikel kan u wel nog raadplegen op de site van de uitgever zelf: http://blog.zog.org/2009/08/werkgroep-morkhoven-en-stefaan-saey-verkeerd-bezig.html
Lees meer »
———————–
dinsdag 13 okt 16u04
Bron: Blog.zog.org
Het verwijderingsbericht van Nieuws.be volgde na een ware campagne van Maarten Schenk, ontwerper van de skynetblogs die goede contacten onderhoudt met M. Vuijlsteke. Schenk publiceerde hierbij een aantal artikels die hij naar allerlei blogs stuurde om druk uit te oefenen op Nieuws.be (zie ook op http://www.opinieleiders.nl/wordpress/?p=1062 ).
In zijn publicatie op Nieuws.be liet Schenk tevens verstaan dat Nieuws.be niet meer op de bijdragen van hem en zijn blogvrienden hoefde te rekenen indien zij de links naar de blog van Vuijlsteke niet zou terugplaatsen.
Maarten Schenk die zogezegd tegen iedere vorm van censuur is maar die akkoord ging met de sluiting van de drie skynetblogs van de vzw Werkgroep Morkhoven (waaronder Doofpot Justitie ), was bijzonder opgezet met de oplossing die de redactie van Nieuws.be bedacht. Hij triomfeerde met de woorden: ‘Goed gedaan van nieuws.be, want een duidelijkere oproep om allemaal het artikel te gaan lezen kan ik me niet voorstellen. Leve het Streisand-effect!’
En Schenk heeft gelijk.
De vzw Werkgroep Morkhoven kon, na eerdere mislukte pogingen wegens een ’server error’ wel een paar korte reacties plaatsen maar die worden zelden gelezen omdat zij zich een kilometer onder het verwideringsbericht met de links naar Vuijlsteke’s blog bevinden.
De vzw Werkgroep Morkhoven probeerde vandaag nog de onderstaande commentaar op Nieuws.be te publiceren.
‘Wie extra-publiciteit voor zijn blog wil of persoonlijk met iemand wil afrekenen, kan met zijn berichten het best op de site Nieuws.be terecht.
Die refereert, na de verwijdering van een bericht, immers met rechtsstreekse links naar het verwijderde bericht en de blog waarop dit bericht is weer te vinden.’
De vzw Werkgroep Morkhoven kon haar reactie niet plaatsen en kreeg de volgende mededeling: ‘Server error. Er heeft zich een fout voorgedaan. Gelieve het opnieuw te proberen’
http://www.nieuws.be/ErrorPages/servererror.aspx?aspxerrorpath=/articlePage.aspx
Meer info op: (http://www.nieuws.be/nieuws/Werkgroep_Morkhoven_en_Stefaan_Saey_verkeerd_bezig_f4678d31.aspx)
Foto: http://inpursuitofjustice.files.wordpress.com/
(Dit artikel wordt vanzelfsprekend NIET gepubliceerd op de skynetblog Werkgroep Morkhoven . Skynet liet immers weten dat ‘persoonlijke aanvallen niet in overéénstemming zijn met de gedragscode en de gebruikersvoorwaarden’. Ook de verdedigingen tegen persoonlijke aanvallen, worden door Skynet als een ‘persoonlijke aanval’ begrepen. )
‘Zandvoort spil in web kinderporno’
Nu een verzameling kinderporno is gevonden in Zandvoort duikt in verschillende Europese landen dezelfde naam op: Manuel Schadwald. Maakt Zandvoort deel uit van een internationaal netwerk?
ROTTERDAM, 17 JULI. De diskettes met grove kinderporno werden op 28 juni gevonden in de woning van Gerry Ulrich te Zandvoort. Nu speurt een 15 man tellend onderzoeksteam van de politie Kennemerland naar een mogelijk internationaal kinderporno-netwerk, zo werd gisteravond op een persconferentie bekend gemaakt. In het onderzoek wordt samengewerkt met andere Nederlandse korpsen, de divisie Centrale Recherche Informatie en politie in het buitenland, waaronder de Belgische en Duitse.
Intussen komen uit verschillende Europese landen berichten die het bestaan van een fijn vertakt netwerk doen vermoeden. Steeds duikt dezelfde naam weer op: Manuel Schadwald, een Duitse jongen die vijf jaar geleden op 12-jarige leeftijd verdween en in een kinderporno-circuit in Amsterdam zou zijn beland. Justitie in België bevestigde vanmorgen dat in samenwerking met de politie in Nederland, Duitsland en Portugal een onderzoek is gestart naar een mogelijk internationaal netwerk van kinderporno, waarbij ook de vondst in Zandvoort betrokken wordt. Op het moment zijn er vijf verdachten, onder wie twee Nederlanders. Het dagblad La Dernière Heure meldde vanmorgen dat het onderzoeksteam een foto vond van Manuel Schadwald. Justitie in België wilde dit niet bevestigen.
Ook de Duitse krant Berliner Morgenpost noemt vanmorgen de naam Manuel Schadwald en legt een verband met de in Zandvoort aangetroffen kinderporno. Schadwald zou bevriend zijn met Robby van der P. De 22-jarige van der P., die sinds zijn twaalfde als schandknaap werkte, zit momenteel in een Italiaanse cel. Op verdenking van moord in de Toscaanse plaats Volterra. Het slachtoffer: Gerry Ulrich (49), zijn vriend, in wiens Zandvoortse woning de politie de diskettes met kinderporno aantrof. Verslaggevers van de Berliner Morgenpost hebben begin juni nog contact met Robby van der P. gehad. Deze zou hen hebben gezegd dat hij destijds met eigen ogen heeft gezien hoe Schadwald werd ontvoerd en dat hij binnen afzienbare tijd zou kunnen bekendmaken waar de jongen zich bevindt.
Heeft Gerry Ulrich spijt gekregen? Kort voor zijn dood nam hij contact op met de Belgische Werkgroep Morkhoven, een pressiegroep tegen kinderporno. Ulrich bezorgde de groep Morkhoven videobanden en computerdiskettes. ,,Met kinderen die opgehangen, verkracht en mishandeld werden’, zei Morkhoven-woordvoerder M. Vervloesem op de Belgische radio. Volgens Vervloesem beschikte Ulrich bovendien over postbusnummers en adressen die het bestaan van een kinderpornonetwerk zouden bewijzen dat zich vertakte tot in Rusland, de Verenigde Staten, Portugal, Frankrijk en België. De Werkgroep Morkhoven bezorgde NOVA kinderporno uit het bezit van Ulrich.
De opzet van de Werkgroep Morkhoven lijkt nu succes te hebben. Gisteravond gaf de politie Kennemerland voor het eerst een beknopte reconstructie van wat aan de Zandvoortse vondst vooraf ging.
Op 16 juni meldden familieleden van Ulrich de politie dat hij mogelijk gewond of overleden was in Italië en dat zijn Zandvoortse woning intussen mogelijk door ,,personen » zou worden betreden. De politie ging kijken en constateerde niets bijzonders. Op verzoek van de familie is de politie 5 dagen later opnieuw, in hun bijzijn, naar de woning gegaan. Opnieuw: ,,Geen onregelmatigheden. » Op 22 juni meldde Buitenlandse Zaken de politie dat Ulrich dood was. Nadat dit aan de familie was meegedeeld verzocht deze de politie opnieuw mee te gaan naar de woning. Ze waren bang dat er zou zijn ingebroken omdat de betrokkene ,,iets met porno » te maken zou hebben. Het Algemeen Dagblad citeert vandaag een schoonzuster van Ulrich die zegt dat zij dit de politie al een jaar geleden heeft gezegd. ,,Dat zegt mij niets », aldus woordvoerder J.J. Vos vanmorgen. ,,Als het al zo is, dan ligt het aan de aard van de tip. Porno of kinderporno? Porno is niet strafbaar. » Desondanks nam de politie op 22 enkele computers en een aantal diskettes uit de woning van Ulrich in beslag. Op verzoek van de familie, die met de mogelijke inhoud niets te maken wenste te hebben.
Volgens de politie vertelde de familie pas op 27 juni dat sprake zou zijn van kinderporno. Dit bleek na een melding van inbraak in de woning van Ulrich. Toen de politie ging kijken waren er twee vrouwen in de woning aanwezig, onder wie een familielid van Ulrich. Tijdens haar verhoor zei ze op zoek te zijn naar kinderporno.
Maandag 29 juni zijn de eerste diskettes bekeken. Een dag later was het onderzoeksteam geformeerd. Inmiddels is bij drie Zandvoortse bedrijven huiszoeking verricht. Volgens de politie nog zonder resultaat.
De kinderpornografische foto’s en films die in Zandvoort werden aangetroffen, zijn volgens de politie vermoedelijk via Internet verspreid. Op Internet staat de naam Gerry Ulrich op een lijst met bulletin boards, computersystemen die niet met Internet zijn verbonden. De naam van Ulrichs bulletin board is Apollo. Apollo wordt omschreven als een verzameling van 30.000 foto’s die gratis kunnen worden opgehaald. Volgens de lijst is Apollo in Zandvoort gevestigd. In kringen van Internet-pedofielen was Apollo erg populair, zo blijkt uit berichten in nieuwsgroepen op Internet. Het bulletin board is al enige tijd niet meer actief. Ook de website waarop reclame werd gemaakt voor Ulrichs computersysteem is uit de lucht.
Ulrich was ook actief op het chatnetwerk ICQ (I seek you). Hij gebruikte zowel zijn eigen naam als de schuilnaam Apollo. Ook verspreidde Ulrich via ICQ zijn leeftijd, telefoonnummer en woonplaats. Deze gegevens zijn nog steeds aan te treffen op Internet.
Op Internet wordt via tientallen openbare nieuwsgroepen kinderporno verspreid. Iedere gebruiker van Internet kan in deze groepen kinderpornografische afbeeldingen krijgen. Daarnaast wordt in afgesloten chatrooms en nieuwsgroepen kinderporno verspreid.
Marie-José Klaver, Margriet Oostveen en Ben van der Velden
NRC Handelsblad, 17 juli 1998
‘Internationale toorn over zaak met kinderporno’
ROTTERDAM, 18 JULI. De vondst van duizenden digitale afbeeldingen met kinderporno in Zandvoort heeft geleid tot internationale verontwaardiging. De Duitse minister van Buitenlandse Zaken, Kinkel, pleitte gisteren voor hogere straffen voor verspreiders van kinderporno op Internet.
Tezelfdertijd zei zijn collega Schüssel van Oostenrijk, momenteel voorzitter van de Europese Unie, dat de EU de strijd tegen kindermisbruik en kinderporno moet opvoeren. De politiekorpsen in Duitsland, België en Nederland zijn er inmiddels van doordrongen dat ze de strijd moeten aanbinden tegen een wijdvertakt, internationaal kinderpornonetwerk dat Internet gebruikte om afbeeldingen te verspreiden. Deze week kwam aan het licht dat in de woning van de Duitser Gerry Ulrich in Zandvoort diskettes zijn gevonden met grove kinderporno, waarbij ook sprake zou zijn van verkrachting van baby’s. Ulrich is in juni in Italië vermoord. De 22-jarige Belg Robbie van der P., ook woonachtig in Zandvoort, zou hem hebben omgebracht. Hij zit momenteel in een Italiaanse cel. In veel buitenlandse kranten was het oprollen van het kinderpornonetwerk gisteren voorpaginanieuws.
Intussen is duidelijk geworden dat de vermoorde Ulrich in juni 1997 veroordeeld is tot honderd uur dienstverlening en zes maanden voorwaardelijke celstraf voor het plegen van ontucht met een 14- jarige jongen. De zaak kwam aan het rollen door de Belgische werkgroep Morkhoven, een pressiegroep tegen kinderporno, die in het bezit is gekomen van diskettes en administratie van leden van het netwerk. De voorman van Morkhoven, de ex-privé-detective Marcel Vervloesem, zei vanmorgen vroeg dat zich gisteravond ,,enorme ontwikkelingen » hebben voorgedaan. Hij zei op de diskettes en in de administratie de namen van honderden afnemers van kinderporno uit Nederland en andere landen te hebben. Hij zegt deze bestanden te zullen overdragen aan de Nederlandse politie. Voorts zegt Vervloesem bewijzen te hebben dat het netwerk rond Ulrich en Robbie van der P. betrokken is geweest bij de ontvoering van vijf kinderen van circa twaalf jaar die begin jaren negentig in Antwerpen en omgeving zijn ontvoerd en in Nederland aan pedofielen en bordelen zijn verkocht.
NRC Handelsblad
18 juli 1998
‘Schokkende beelden uit Zandvoort’
Gruwelijk materiaal, zeggen deskundigen over het pornomateriaal dat door een Belgische werkgroep werd ontdekt. Verkrachtingen van baby’s en jongetjes. Een gedetailleerde beschrijving van gewelddadige beelden.
ROTTERDAM, 21 JULI. Meer dan negenduizend foto’s, korte films, pornografische verhalen, en bestellijsten: every 14 days actual pics of boys posing-nude. Vorige week gaf de Belgische werkgroep Morkhoven het materiaal van een pornohandelaar, op floppy’s en cd-rom, aan het televisieprogramma Nova.
Nova bracht het nieuws van de ontdekking. Met twee foto’s erbij: een baby in een half opengeslagen luier, en een kind van ongeveer een jaar, met kleren aan, in een woonkamer. Meer niet. Twee deskundigen, een klinisch psycholoog en een seksuoloog, zagen in de studio een selectie uit het materiaal en discussieerden erover op televisie: moesten deze foto’s en films openbaar worden gemaakt?
Ja, zei W. Wolters, hoogleraar kinder- en jeugdpsychologie in Utrecht. Mensen moeten zien hoe afschuwelijk dit is. Nu denken ze vaak: kinderporno, dat is een video van blote jongetjes op het strand in Thailand, en een volwassen man erbij die ze aanraakt. ,,Als je dit niet laat zien, houd je de ontkenning en verdringing in stand. »
Misschien moet het, vond de Leidse bijzonder hoogleraar seksuologie J. Frenken. ,,Heel veel Nederlanders kunnen de zaak dan niet langer bagatelliseren. » Maar Frenken denkt ook, zegt hij nu, dat de boodschap nauwelijks zal overkomen: het publiek ziet de foto’s, schrikt en sluit zich onmiddellijk af.
Het televisieprogramma Nova was het met Frenken eens. Redacteur Erik van Zwam zegt: ,,Als je dit laat zien, kun je daarna de uitzending op zwart zetten. Niemand neemt nog informatie op. »
Maar aan wie wil, toont Nova het materiaal, op video, in een hokje op de redactie. De band is opgenomen bij de leden van de werkgroep Morkhoven. In beeld is een computer, op de achtergrond klinken stemmen van de Nova-redacteur en de Belgische werkgroep-woordvoerder Marcel Vervloesem.
Op het computerscherm wordt de bestandsnaam Nephew aangeklikt. Op de eerste foto: een kleine jongen, in spijkerbroek en t-shirt, in een huiskamer. De tweede en derde foto’s laten zien dat hij nog nauwelijks kan lopen, hij doet een stap, lacht, houdt zijn armen omhoog om zijn evenwicht te bewaren. Dan: het kind ligt op bed, hij draagt alleen nog zijn spijkerbroek. Zijn gezicht is niet meer te zien. De volgende foto’s: spijkerbroek op zijn knieën. Dan heeft hij alleen nog zijn luier aan. De luier wordt half opengeslagen, een behaarde hand van een volwassen man gaat in de luier, dan de beelden van eerst een vinger, daarna een stijve penis in de anus van het kind. Het kind met opgetrokken knieën, en opnieuw verdwijnt de penis tussen zijn billen.
Volgende serie: het kind ligt op de vloerbedekking van de woonkamer waar hij eerder een stapje zette. Zijn rechtervoetje ligt onder zijn linkerbovenbeen, opnieuw wordt hij verkracht. Dan ligt hij op zijn zij, zijn benen liggen schuin over elkaar, het lichaam ziet er levenloos uit.
Er zijn ook fotoseries van jongens van zo’n tien, twaalf jaar. Die bestanden heten Mark, Manuel, Dutch of Ger’s boys. (De pornohandelaar bij wie de werkgroep het materiaal vond heet Gerry Ulrich.) Ze trekken hun gezicht in een grimas, ze proberen te lachen. Ze poseren, bloot. Staand of liggend, soms boven op elkaar. De jongens zijn zonder uitzondering mager, hun buiken licht opgezet. Er zijn foto’s van de jongens in een bos, ze trekken en zuigen aan elkaars piemel, of van jongens die aan een stoel zijn vastgebonden. De foto’s zijn in kleur of zwart-wit. Soms is duidelijk te zien, aan kapsels van de jongens en een enkel kledingstuk, dat foto’s zijn genomen in de jaren zeventig.
Er zijn ook foto’s van een jongen die opvallend veel lijkt op de Duitse Manuel Schadwald. Hij verdween vijf jaar geleden, hij was toen twaalf jaar.
Een video-fragment, onder bestandsnaam Oh Daddy. Een jongetje met lang donker haar ligt op zijn buik op de rand van een bed. Een man gaat op hem liggen en verkracht hem, steeds opnieuw. Tussen de scènes door, om de paar seconden, verschijnen witte letters op een zwarte achtergrond: slamming a 6 year old. Het lichaam van de jongen schudt op en neer, als een pop. ,,Volgens mij zwaar verdoofd », zegt Vervloesem op de achtergrond.
Klinisch pyscholoog Wolters, die veel kinderen behandelt, volgt al zo’n vijfentwintig jaar wat er aan kinderporno wordt gemaakt. Dit materiaal is het gruwelijkst dat hij ooit zag. ,,In de kinderporno die ik ken, zit vaak nog iets van spel, iets van verleiding. Iets van tederheid soms. Het is misbruik, maar er wordt ook wel eens in gestreeld, een grapje gemaakt. Het gewelddadige in déze beelden is onvoorstelbaar, de smerigheid zonder enig gevoel, zeer hard. »
Volgens seksuoloog Frenken zijn de afbeeldingen vooral zo schokkend omdat er zulke jonge kinderen op staan, baby’s en kleuters. ,,Ik had zoiets wel eens gezien, maar het komt niet vaak voor in het porno-circuit. » Het pornografisch materiaal dat bijvoorbeeld via internet wordt verspreid, bestaat vaak uit oud materiaal, zegt Frenken: ,,Er worden happen uitgehaald, er wordt geknipt en geplakt en dan wordt het opnieuw gepresenteerd. »
Frenken zou het goed vinden, zegt hij, als hulpverleners, politie en justitie de beelden zagen, om te leren wat er is aan materiaal dat onder pedofielen rondgaat. Van plaatjes die uit de Wehkampgids zijn geknipt, kinderen in ondergoed, of video’s van kinderen op een naaktcamping, tot deze foto’s en films.
Wolters blijft pleiten voor publicatie van het materiaal. Hij heeft al van veel mensen gehoord, zegt hij, dat ze willen weten wat dit precies voorstelt: ,,Ze moeten kunnen zien dat er meer op staat dan een bloot jongetje dat aan zijn piemel wordt getrokken. » Hij kan zich niet voorstellen dat publicatie mensen op ideeën brengt. ,,Misschien is er een enkele gek die een videocamera pakt. »
Op Internet bestaan ongeveer 50.000 openbaar toegankelijke nieuwsgroepen. Nieuwsgroepen zijn elektronische discussiefora, waar over de meest uiteenlopende onderwerpen wordt gediscussieerd. Er bestaan nieuwsgroepen over onder meer sport, literatuur, geneeskunde, seksualiteit en pedofilie. Elke abonnee van een zogenoemde Internetaanbieder, een bedrijf dat toegang biedt tot het net, kan een groot deel van deze nieuwsgroepen bezoeken. De meeste Nederlandse aanbieders geven ook de pedofilie-nieuwsgroepen door. In deze groepen, die namen hebben als alt.sex.children en alt.sex.pedophilia.boys, worden behalve berichten ook foto’s en films verspreid. Dit beeldmateriaal kan door iedere Internetgebruiker gratis worden opgehaald. De Internet- zoekdienst Dejanews archiveert dagelijks vrijwel alle berichten die in nieuwsgroepen worden geplaatst. Het raadplegen van Dejanews is gratis (www.dejanews.com). Uit het materiaal van G. Ulrich dat NOVA van de Werkgroep Morkhoven heeft gekregen, blijkt dat deze zowel via Internet als via Ulrichs bulletin board systeem Apollo werden verspreid. Een bulletin board is een computernetwerk dat op zichzelf staat en niet met Internet is verbonden. Ook in babbelboxen of chatrooms wordt veel kinderporno verspreid. Via de openbare en gratis babbelsystemen IRC (Internet Relay Chat) en ICQ (I seek you) wisselen dagelijks honderden mensen kinderpornoplaatjes uit. Ulrich was actief op het ICQ-netwerk. Zijn naam- en adresgegevens staan nog steeds op de website van het ICQ-netwerk. (wwp.mirabilis.com/6317015).
PETRA DE KONING
NRC Handelsblad, 21 juli 1998
‘Geaarzel bij aanpakken kinderporno’
De kritiek op justitie, politie en politiek in de Zandvoorste kinderporno-zaak is groot. Ze zouden te weinig aandacht aan deze vorm van misdaad hebben besteed.
DEN HAAG, 24 JULI. ,,We gaan niet achter iedereen aan die een plaatje in zijn schoenendoos heeft verborgen », zegt een woordvoerder van het openbaar ministerie. ,,Maar we onderzoeken wel degelijk de gevallen van kinderporno die we binnenkrijgen. »
In de Zandvoortse kinderporno-zaak krijgen justitie, politie en politiek forse kritiek. Minister Sorgdrager (Justitie) schreef gisteren in een verklaring zonodig meer mensen en middelen te willen inzetten in de strijd tegen kinderporno. Oppositiepartij CDA vindt die verklaring ,,volstrekt onvoldoende » en ook coalitiepartner VVD houdt haar twijfels.
De bestrijding van kinderporno ligt moeilijk. Het OM onderzoekt dan wel kinderporno, maar die gevallen moeten wel eerst worden opgespoord. En dat is lastig, want de zedenpolitie is enkele jaren geleden bij de reorganisatie van de politie in veel korpsen opgeheven. Sindsdien bepaalt de korpsleiding in grote mate zelf waar politiemensen aan werken. En bij de keuze tussen moord, drugshandel of seksuele misdrijven krijgen de laatste niet altijd voorrang.
Gaat het om kinderporno op Internet, dan heeft de politie vaak te weinig mensen met kennis van zaken over het wereldwijde computernetwerk. En kan het OM soms niet vervolgen wegens het internationale karakter van Internet.
De opheffing van de jeugd- en zedenpolitie is vanaf het begin op kritiek van de politie zelf gestuit. Het kabinet Lubbers III en later het kabinet Kok I hielden voet bij stuk: zedendelicten konden goed door de ‘gewone’ politie worden afgehandeld, net zoals zaken die door de veld- en verkeerspolitie werden gedaan. Toch verliep de opsporing van seksuele misdrijven en de opvang van slachtoffers slecht.
Uiteindelijk bracht de affaire-Dutroux in 1996 de zedenpolitie weer op de Nederlandse politieke agenda. De Belg Dutroux bleek meisjes te hebben ontvoerd, misbruikt en vermoord. Met deze affaire in het achterhoofd pleitten de fracties van PvdA, VVD, CDA en D66 voor herinvoering van de zedenpolitie. De politieministers Dijkstal en Sorgdrager wezen het pleidooi van de fracties niet af, maar benadrukten wel de eigen verantwoordelijkheid van de politie. De korpsen waren gedecentraliseerd; orders van de rijksoverheid om een zedenafdeling op te richten, pasten daar niet bij, vonden beide ministers.
Wie houden zich bezig met de bestrijding van kinderporno? Het vorig jaar opgerichte team ‘moord en zeden’ van de Centrale Recherche Informatie (CRI) telt twaalf leden, één rechercheur houdt zich bezig met gevallen die het Meldpunt Kinderporno op Internet vindt. Zes van de 25 regionale politiekorpsen hebben een speciale afdeling jeugd- en zedenzaken. Een werkgroep van het OM buigt zich over de juridische belemmeringen. Alle 19 arrondisementen hebben een officier van justitie die is gespecialiseerd in zedendelicten.
En in 1996 werd de strafmaat voor het ,,vermenigvuldigen en naar buiten brengen » van kinderporno verhoogd. De maximale gevangenisstraf van drie maanden werd verhoogd tot drie jaar en tot zes jaar voor hen die van het misdrijf hun beroep of gewoonte maakten.
De grote partijen verklaarden zich tijdens de mondelinge behandeling van het wetsvoorstel tegen het strafbaar stellen van alle kinderporno. Een kleine hoeveelheid kinderporno voor privé-gebruik moest worden gedoogd. Dat wringt, want de illegale productie en distributie wordt zo in stand gehouden. Maar de fracties beriepen zich op artikel 8 van het Europese Verdrag voor de Rechten van de Mens (EVRM); de overheid mag niet te allen tijde in iemands privacy treden. De affaire-Dutroux bracht daar verandering in. Het CDA vroeg in 1996 in een motie om het strafbaar stellen van het bezit van alle kinderporno.
De politieministers hoefden zich hier niet meer over te buigen, want op 21 april van dit jaar besloot de Hoge Raad in een arrest dat het bezit van kinderporno strafbaar is, ook al is het voor eigen gebruik. Bij het OM reageerde men verheugd. ,,We zullen zeker van deze ruimere bevoegdheid gebruik maken », aldus de woordvoerder. De handleiding van het OM inzake kinderporno wordt aangepast, al weet de woordvoerder nog niet wanneer dit klaar is.
De politiek trekt ook meer verantwoordelijkheid naar zich toe. In het ontwerpregeerakkoord van Paars II hebben PvdA, VVD en D66 afgesproken dat ,,de minister van Binnenlandse Zaken bevoegdheden krijgt om de politeregio’s aan te sturen en te toetsen ». Hij kan straks van de politie eisen – meer dan voorheen – extra aandacht aan kinderporno te besteden.
Maar politieke beslissingen zouden kunnen worden gestuurd door volksgevoelens, door media-aandacht. Zo was de politieke aandacht voor veiligheid het afgelopen jaar vooral gericht op ‘zinloos’ geweld in de avonduren. Dat onderwerp komt uitgebreid aan bod in het regeerakkoord, waarin geld is vrijgemaakt voor meer agenten.
VVD, CDA en de kleine christelijken vragen nu om meer aandacht voor kinderporno. Het Tweede-Kamerlid Voûte (VVD) zei gisteren dat de opvolger van minister Sorgdrager de ,,hoogste prioriteit aan kinderporno moet geven ». Over drie maanden kunnen er weer hele andere zaken in de Tweede Kamer spelen.
YAEL VINCKX
NRC Handelsblad, 24 juli 1998
‘Van der P. zou slachtoffer zijn van chantage; Eigen bewering verdachte’
ROME, 25 JULI. Robby van der P., een sleutelfiguur in de Zandvoortse kinderpornozaak, zegt dat zijn vriend Ulrich hem chanteerde voordat hij overleed.
Ulrich is omgekomen toen hij, volgens Van der P. per ongeluk, een kogel uit het pistool van Van der P. in zijn maag kreeg. Dit heeft Van der P. volgens zijn advocaat gisteren gezegd in een langdurige ondervraging door de justitie van de Italiaanse stad Pisa. Van der P. zit daar in voorarrest op beschuldiging van verboden wapenbezit. Het openbaar ministerie verdenkt hem ook van moord, maar dat is verworpen als grond voor voorarrest.
Het verhoor is om elf uur begonnen en heeft bijna acht uur geduurd, aldus advocaat Alessandro De Ranieri. De Italiaanse justitie houdt zich zelf niet bezig met de kinderpornozaak, maar zij heeft Van der P. daarover op verzoek van de Nederlandse politie uitgebreid ondervraagd.
De advocaat wilde geen precieze mededelingen doen over de inhoud van het verhoor. Hij vertelde alleen in algemene termen dat Van der P. heeft gezegd dat hij werd gechanteerd, nadat hij eerder had gezegd dat dit niet zo was. Deze uitspraak kan zijn rechtspositie moeilijker maken, omdat hij hiermee een motief voor moord op Ulrich zou hebben.
Het verbaal van het verhoor zal op korte termijn ter beschikking worden gesteld van de Nederlandse politie. Advocaat De Ranieri onderstreepte dat er nog geen sprake is van een formel uitleveringsprocedure. Het verhoor paste in een verzoek om informatie van Nederlandse zijde.
Van der P. wordt op eigen wens in afzondering gehouden in de gevangenis van Pisa. Een aanvankelijk verzoek om daar een einde aan te maken is weer ingetrokken. Van der P. vreest reacties van mede-gevangenen als die in de gaten krijgen waarom de Nederlandse politie zo’n belangstelling voor hem heeft. nick.
Internet is nog zo’n nieuw medium, dat ook de journalistieke grenzen nog niet vastliggen.
NRC Handelsblad, 25 juli 1998